Το κεχριμπάρι είναι απολιθωμένη ρητίνη από πεύκα και άλλα κωνοφόρα δέντρα, ηλικίας χιλιάδων έως εκατομμυρίων ετών. Είναι επίσης γνωστό ως «ήλεκτρον» και απαντάται κυρίως στην περιοχή της Βαλτικής. Παρόλο που δεν αποτελεί πέτρα, αλλά σκληρυμένη ρητίνη, χρησιμοποιείται ευρέως ως πολύτιμο υλικό για την κατασκευή κοσμημάτων και διακοσμητικών αντικειμένων.
Στους Τσερόκι συμβολίζει την ηλιακή ενέργεια του οργανισμού, τη θετικότητα προς τη ζωή και την ισορροπημένη σχέση του ανθρώπου με τη γη. Οι Αζτέκοι το χρησιμοποιούσαν παραδοσιακά για στομαχικές διαταραχές, ενώ ο Δημόκριτος το είχε μελετήσει στο πλαίσιο πειραμάτων σχετικών με τον στατικό ηλεκτρισμό.
Κατά τη φυσική ροή της ρητίνης από το δέντρο, είναι πιθανό να εγκλωβιστούν μικροοργανισμοί ή έντομα στο εσωτερικό της. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η εμπορική του αξία αυξάνεται λόγω της σπανιότητας και του ιδιαίτερου χαρακτήρα του ευρήματος.
Πρεσαριστό κεχριμπάρι ονομάζεται το υλικό που προκύπτει από τη σκόνη φυσικού κεχριμπαριού, η οποία συλλέγεται κατά την επεξεργασία του. Είναι συνήθως οικονομικότερο, βαρύτερο και παρουσιάζει ελαφρώς αυξημένη αντοχή σε χτυπήματα.
English




